۱۳۹۹ اسفند ۱۷, یکشنبه

گزارش جامع و تکاندهنده از زندان شیبان اهواز – قتلگاه زندانیان سیاسی

  


انواع شکنجه ها - اسامی ۶۶ تن از زندانیان - افشای مسئولان و شکنجه گران زندان

آنچه میخوانید یک گزارش جامع اما تکاندهنده و هولناک از زندان شیبان اهواز است که توسط کانون حقوق بشری نه به زندان نه به اعدام، از طریق مصاحبه و دریافت گزارشهای تنی چند از زندانیانی که سالها در این زندان، دوران حبس خود را گذرانده‌اند، تهیه شده است.

روشن است که این گزارش دربرگیرنده همه آنچه که در این زندان علیه زندانیان اعمال می شود، نیست. چرا که بسیاری از زوایای درون این زندان، شکنجه‌ها و صحنه های ضدانسانی اعدام زندانیان، قابل دیدن نیست و بسیاری شاهدان یا خودشان اعدام شده اند و یا از بیان آنچه دیده اند شرم میکنند و حاضر به تکرار آن صحنه ها حتی در ذهن و زبان خود نیستند. بنابراین همکاران ما تلاش کرده اند تا آنچه را که بدست آمده در اختیار سایر فعالان حقوق بشری و زندانیان و همچنین وجدانهای بیدار قرار دهند. با آرزوی اینکه این گزارش به همت سایر زندانیان و شاهدان به مرور تکمیل شود.

موقعیت زندان

زندان شیبان (مجتمع حرفه‌آموزی اهواز) در کیلومتر ۱۲ جاده اهواز مسجد سلیمان (پس از شهر شیبان) واقع شده است.

گزارش جامع و تکاندهنده از زندان شیبان اهواز - قتلگاه زندانیان سیاسی
کروکی زندان شیبان

مساحت این زندان تقریبا ۵ هکتار میباشد. در این زندان ۱۰ بند وجود دارد. علاوه بر این بهداری، کارگاه، بخش اداری و فروشگاه مرکزی در این مجموعه قرار دارند.

دیواری دورتادور زندان کشیده شده است که ارتفاع آن ۶متر میباشد. این دیوارها تقریبا ۳۰متر با ساختمان های داخل زندان فاصله دارند.

ظرفیت این زندان حدود ۳۲۰۰ نفر است. اما بیشتر اوقات آمار زندانیان محبوس در این زندان بیشتر از ظرفیت آن است و گاه تا ۴۵۰۰ نفر هم افزایش پیدا می‌کند.

در این زندان از بهداشت، آب گرم و حداقلهای امکانات، خبری نیست و زندانیان در سخت ترین شرایط دوران حبس خود را می گذرانند.

طبقه بالای قرنطینه، انفرادی است. ولی سلول انفرادی که در بند ۱ است در قسمت جلوی خوابگاه سربازها قرار دارد.

در محل درب ورودی و قسمت درب افسر خارجه فقط کارمندها هستند و اگر زندانی به این قسمت برود تا حد مرگ شکنجه میشود.

بندهای زندان

بند ۱: انفرادی
بند ۲: قرنطینه
بند ۳: متادون و هپاتیتی
بند ۴:‌مخصوص زندانیان جرائم محاربه و سرقت مسلحانه
بند ۵: زندانیان سیاسی
بند ۶:‌زندانیان عادی
بند ۷: زندانیان عادی
بند ۸: زندانیان سیاسی – عقیدتی
بند ۹: زندانیان جرائم اجتماعی
بند۱۰: زندانیان جرائم اجتماعی
بندهای ۶ و ۷ بیشترین آمار زندانیان را دارد.

بند زندانیان سیاسی و محدودیت های آنان

در زندان شيبان دو بند برای زندانیان سياسي عقيدتي وجود دارد. بند شماره ۵ و شماره ۸. این دو بند هیچگونه امکانات رفاهی و بهداشتی ندارد.

هر بند دارای ۸ اتاق ۴*۵ میباشد و آمار هر اتاق بین ۲۰ الی ۲۸ نفر میباشد.

‌مسئولیت بندهای سیاسی معمولا زیر نظر حفاظت زندان است که مستقیما با اطلاعات در ارتباط است.

هیچ گونه کتابی وارد زندان نمیشود. هرگونه درخواست زندانی سیاسی بایستی از هزارتوی سپاه و اطلاعات رد شود. در زندان امکان تلفن امتیاز برای زندانی سیاسی میباشد.

در زندان شیبان آزار و اذیت زندانیان سیاسی-عقیدتی با فشارهای روحی روانی تا جسمی همراه است. قطع تلفن زندانی یکی دیگر از فشارهایی است که بر زندانیان سیاسی اعمال میشود. همچنین فشار به خانواده زندانی تا زندانی مجبور شود تن به خواست های زندان بدهد.

ملاقات

قبلا روزهای چهارشنبه ملاقات بود. ملاقات همیشه در کابین بود. ملاقات حضوری اکیدآ ممنوع است. ملاقاتهای حضوری فقط برای زیر فشار گذاشتن زندانیان است. بعنوان مثال مطالبات قانونی زیادی زندانیان دارند که زندان تامین نمی کند و زندانیها مجبور می شوند دست به اعتصاب بزنند. برای اینکه زندانی تحت فشار باشد و مطالبه ای نداشته باشد از طریق ملاقات او را زیر فشار می گذارند.

از طریق ملاقاتهای خصوصی زندانیانی که متاهل هستند را تحت فشار می گذارند. در زندان حتی تلفن را امتیاز محسوب می کنند.

تماس زندانیان

زمان تماس تلفنی در زندان تقسیم شده و به هر نفر کمتر از ۷ دقیقه زمان بیشتر میرسد. ۲ یا ۳ باجه تماس تلفنی دارد. برای دو بند ۵ و ۸ که ظرفیتشان پر شده است. بخصوص بند ۵ که کوچک است و ۶ اتاق دارد. شماره های تماس در کارتها وارد شده است و بیشتر نمیشود ارتباط گرفت. علت اینکه تماس ها را محدود کرده اند اینست که از درز اخبار به بیرون جلوگیری کنند.

اعدام

دستگاه اعدام از کارون به سپیدار منتقل شده است. زندانیان با جرائم عادی را برای اعدام به زندان سپیدار و زندانیان سیاسی را برای اعدام به اداره اطلاعات میبرند. اداره اطلاعات نزدیک چهارشیر جنب بیمارستان ابوذر واقع شده که تقریبا تمام این منطقه متعلق به سپاه یا اطلاعات است.

وضعیت کرونا

در زمان اوج‌ انتشار و همه گیری ویروس کرونا در زندان، هیچگونه امکانات بهداشتی در اختیار زندانیان قرار نداشت. بیشتر زندانیان کرونا گرفتند. وضعیت بد تغذیه و عدم وجود امکانات بهداشتی بر مشکلات زندانیان در زمان کرونا اضافه نموده است.

وضعیت زندانیان جرائم اجتماعی

زندانی عادی تقریبا برای زندان بعنوان یک برده به حساب می آید و زندانی نوجوان و زندانی ۲۰ ساله، توسط زندانی های پولدار و خلافکار و با آگاهی اداره زندان، خرید و فروش میشود.

بعضی از جوانها وقتی با حبس های سنگین وارد زندان میشوند، به سفارش آگاهی اداره زندان و توسط اداره زندان به آن ها تجاوز میشود. زندانیان عادی را در صورتی که اعتراض یا مطالبه گری کنند، به انفرادی میفرستند و آنجا به زندانی تجاوز می کنند تا او را ساکت کنند.

با ورود به زندان، چه جوان و چه بزرگسال به اجبار به آنها سهمیه متادون با پرداخت مبلغی پول داده می شود. این کار برای آن است که زندانی تحت کنترل باشه درست میکنند، بعضیها زیر بار نمیرند. مسئول بهداشت زندان، اول صبح متادون و کاندوم توزیع می کند.

بعضی از زندانی ها که پول تهیه متادون را ندارند، از دهان دوستانشان به دهنشان میدهند.

حوالی سال ۹۵ هیأتی از طرف سپاه به زندان آمد و با زندانیانی که حبس های سنگین داشتند جلسه‌ای گذاشت. در این جلسه به زندانیان گفته شد هر کس که میخواهد آزاد شود باید به سوریه برود و آنجا بجنگد.

شکنجه در زندان

در زندان مرکزی شیبان یکی از شیوه های تنبیه اینست که در حیاط زندان با لوله سبز به جان زندانی می افتند تا تمام زندانی ها او را ببینند.

دست زندانی را با دستبند به یک فنس دیواری سیمی که جنب اتاق مدیر داخلی قرار دارد می بندند تا نتواند برای ساعت ها بنشیند. حتی در زمستان هم برای یکی دو روز زندانی را به این شکل می بندند.

در اداره اطلاعات درون اتاق تحقیق یک حلقه آهنی روی زمین قرار دارد. این حلقه را به انگشت زندانی با سیم می پیچند و سپس از شوکر استفاده می کنند.

زندانی از صبح تا شب در استرس است که مورد تجاوز قرار نگیرد.

شکر را با آب گرم مخلوط می کنند و یا با روغن داغ، روی سر زندانی میریزند. تقریبا در بند های ۶ و ۷ و ۹، پر است از زندانیانی است که سوخته اند.

شکنجه گران روح زندانیان را می کشند قبل از اینکه جسمشان را بکشند.

در سال ۹۴ و ۹۵، بندی به نام بند۵ وجود داشت این بند دو طبقه داشت که تعداد زندانیان محبوس در آن، بیشتر از ۱۰۰۰ نفر بود. این بند پر بود از زندانیانی که ایدز گرفته بودند. در این بند همجنس بازی تقریبا علنی بود. زندانیانی که به هپاتیت ایدز مبتلا بودند تیغ بدست بودند و برای یک سیگار تهدید میکردند که اگر سیگار بهشان نرسد خودشان و طرف مقابلشان را میزنند.

به زندانیان سیاسی نمیتوانند دست بزنند و تعدادی از آنها را از بند سیاسی به بند ۵ میفرستادند و زندانیان عادی را اجیر می کردند که با کثیف ترین کلمات به آنها حمله کنند.

در حال حاضر برای اذیت و آزار، زندانیان سیاسی را به بندهای دیگر مثل بند ۶ و ۷ و ۹ که مخصوص زندانیان عادی است میفرستند که هر لحظه ممکن است در درگیری های احتمالی بین زندانیان آسیب ببینند و یا کشته شوند.

همان شیوه که در زندان کارون انجام می شد الان در بند ۳ زندان شیبان نیز هست. در حال حاضر زندانیان مبتلا به هپاتیت و همچنین آنهایی که متادون مصرف می کنند، در بند ۳ و ۴ که کنار بند ۵ قرار دارد محبوس هستند.

بعد از سال ۹۵ اعدام ها که تا قبلش در زندان کارون بود، بعد از جمع شدن زندان کارون به زندان سپیدار منتقل شد.

بند ۴ مخصوص زندانی های جرائم محاربه و سرقت مسلحانه شده است.

ناظم بریهی و سیدانور موسوی زندانیان سیاسی ای هستند که برای تنبیه به بند های ۳ و ۴ برده شده اند و هم اکنون در این بندها هستند.

ناظم بریهی، سال ۸۴ در سن ۲۳ سالگی به اعدام محکوم شد و با یک درجه تخفیف حکمش به حبس ابد تغییر یافت. ناظم بریهی طلبه حوزه و شاعر و فعال بود که در سال ۸۴ دستگیر شد.

محمدعلی سواری و جعفر سواری از نخبه های مردم عرب و معلم بودند که اعدام شدند. حکم برادرشان حمزه سواری با یک درجه تخفیف به حبس ابد تغییر کرد.

در بند ۳ اول صبح، نفر بهداری زندان، بین زندانیان متادون و کاندوم توزیع می کند. در زندان تقریبا روزی یک الی چند نفر بر اثر سل میمیرند.

اسامی شماری از زندانیان سیاسی در زندان شیبان اهواز

در بند ۵ زندان شیبان اهواز دستکم ۱۵۰ زندانی سیاسی محبوس هستند. اسامی تعدادی از این زندانیان به شرح زیر است:‌

۱.محمدعلي عموري – حبس ابد
۲.سيدجبار البوشوكه – حبس ابد
۳.عبدالزهرا هلیچی – حبس ابد
۴.عبدالامام زایرای – حبس ابد
۵.یحیی ناصری – حبس ابد
۶.ناظم بریهی – حبس ابد
۷.رحیم عفراوی – ۲۵ سال حکم دارد و  الان در ۲۱ سالگی حبس است.
۸.علی منبوهی – ۲۵ سال حبس
۹.عبدالرزاق عبیداوی – ۱۰ سال حبس
۱۰جلیل نعامی – ۲۰سال حبس
۱۱.جاسم ساعدی – ۲۰ سال حبس
۱۲.خالد عبیداوی – ۲۰ سال حبس
۱۳.حسن عبیات فرزند جلاو – اعدام ( در حال حاضر در زندان سپیدار)
۱۴.علی ظاهری سواری – ۱۵ سال
۱۵.امین ظاهری سواری – در حال حاضر در بازداشت بدون تکلیف، ۲ سال در بازداشت به خاطر فعالیت برادرش در خارج از کشور. سابقا هم خواهرش امینه و پدرش حطاب بازداشت بودند. متولد  ایذه است. ۷سال حکم دارد ولی مرخصی دارد که احتمالا مرخصی نرفته باشد. 
۱۶.داریوش بندری –  در جریان اعتراضات سراسری ۹۶ دستگیر شد .
۱۷.مهدی خانی پور (‌حلفی) – ۱۷سال و نیم
۱۸.جابر صخراوی – ۱۵ سال
۱۹.مصطفی حزباوی – ۱۵سال / اتهامش تغییر مذهب است. از خانواده نفراتی است که عملیات رژه اهواز را انجام دادند.
۲۰.حبیب منصوری ۶۰ ساله – ۱۵ سال / اتهام وی این است که پدر یکی از نفرات عملیات رژه در اهواز بوده است.
۲۱.گاطع منصوری ۶۰ ساله – ۱۵ سال / اتهام وی این است که پدر یکی از نفرات عملیات رژه در اهواز بوده است.
۲۲.سعید سیاحی ( زابی) ۲۰ ساله  – ۱۵سال / دایی یکی از شرکت کنندگان در عملیات رژه اهواز است.
۲۳.حسین منصوری ۲۰ ساله – ۱۵ سال / پسر خاله یکی از نفرات عملیات رژه در اهواز است.
۲۴.عبدالله محمدی (‌سواری) – ۲سال بلاتکلیف / اتهام عقیدتی
۲۵.رضا مقدم – ۶ سال / اتهام عقیدتی
۲۶.رضا عبیداوی- ۲ سال / بلاتکلیف
۲۷.سیدانور موسوی – ۱۰ سال / در حال گذران محکومیت
۲۸.احمد صلواتی ( خسرجی) – ۱۶ سال
۲۹.مصطفی هلامی – ۱۵ سال
۳۰.علی منصوری، فرزند عباس اهل ملاشیه
۳۱.فواد آلبوفتیله نژاد
۳۲.حسن سواری، فرزند هاشم- ۱۵ سال
۳۳.رسول چلداوی، فرزند جبار- ۶ سال
۳۴.رحمان عساکره ( معلم)
۳۵.رضا ثعلبی – ۲سال، بلاتکلیف
۳۶.حسن فریسات – ۲ سال، بلاتکلیف
۳۷.علی سواری، فرزند حسن – ۲ سال، بلاتکلیف
۳۸.احمد چلداوی – ۱۰ سال، اتهام تغییر مذهب
۳۹.امیر معاوی – ۳۰سال تبعید
۴۰.قاسم محمدپور (شبیب سواری) – ۱۰سال
۴۱.خلیل خسرجی – ۱۰سال
۴۲.قاسم حیدری ( دحیمی) – ۱۵سال
۴۳.محمد محمدی ( عبیات)
۴۴.صادق صنهیری
۴۵.یاسین والی – ۱۵ سال
۴۶.سیدصادق نزاری
۴۷.فائز عفراوی از سوسنگرد
۴۸.محمدامین عفراوی
۴۹.لامی شموعی
۵۰.علی سوئدی- ۱۵ سال
۵۱.ماجد چلداوی
۵۲.جعفر حزباوی، فرزند اعنید
۵۳.علی سواری، فرزند حراسب
۵۴.عدنان مزرعه
۵۵.شاکر سواری، اهل ملاشیه، معلول
۵۶.جاسم کروشات
۵۷.جمیل حیدری
۵۸.عیسی بدوی
۵۹.سمیر سیلاوی
۶۰.یوسف خسرجی
۶۱.رحیم رویضی
۶۲.رحیم زرگانی
۶۳.محمد عسکری
۶۴.ایوب پرکار – اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق ایران
۶۵.مسعود مسعودی – اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق ایران
۶۶.غلامحسین کلبی – اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق ایران

مسئولان و شکنجه گران

محمد علی اناری : رئیس حفاظت کل زندان های استان و رابط اطلاعات

گزارش جامع و تکاندهنده از زندان شیبان اهواز - قتلگاه زندانیان سیاسی
محمدعلی اناری

افشین خسری: رئیس حفاظت زندان

گزارش جامع و تکاندهنده از زندان شیبان اهواز - قتلگاه زندانیان سیاسی

مسئولین حفاظت زندان

صخراوی از کارمندان قدیمی زندان است. خسروانی، غلام نژاد و دانش از کارمندان زندان هستند. این کارمندان که نوچه ها هستند ترقی پست میگیرند و به مسئولین حفاظت زندان یا مدیر تبدیل میشوند.

این اسامی نفرات ثابتی هستند که مانند یک خانواده در این اداره هستند.

دانش پسر خواهر محمدعلی اناری، رئیس کل حفاظت استان است.

نادر صخراوی: نادر صخراوی از کارمندانی است که در شورش و اعتصاب زندانیان در فروردین سال ۹۹ در زندان شیبان، سلاح به دست بود و وقتی زندانیان را از بند بیرون آوردند نادر صخراوی با چماق به دست و پای زندانیان می زد و آنها را بشدت مضروب و مجروح نمود.

از اداره زندان ها تا کارمندان تقریبا حلقه ای بزرگ از یک باند هستند که فقط بین آنها جابجایی انجام میشود و اسم هایشان عوض میشود ولی شیوه برخورد همه آنها یکی است.

خلیلی :‌ مدیر داخلی زندان

بیداوند: وارد کننده مواد به زندان شیبان همراه با خلیلی

غلام نژاد : مسئول حفاظت زندان

رئیس حفاظت زندان شیبان دست زندانی سیاسی شهیاد قنواتی را شکست
رئیس حفاظت زندان شیبان اهواز عبدالحسین غلام نژاد

این اشخاص مسئولین مستقیم زندانیان سیاسی – مذهبی هستند و روزانه از وضعیت زندانیان به اطلاعات گزارش میدهند.

این افراد از طریق ملاقات ها و ملاقات های خصوصی به خانواده ها فشار می آورند. مثلا مواردی بوده که از خانواده های زندانی های اجتماعی سوء‌استفاده های جنسی می کنند تا پرونده زندانی به کمیسیون عفو برود.

این ها وقتی به بند زندانی های اجتماعی میروند همه باید برپا به خط بشوند. اگر بخواهند به زندانی ها فشار بیاورند آنها را به بهانه های مختلف به انفرادی میفرستند. در انفرادی به نفر تجاوز میشود و فرقی نمی کند که زندانی در چه سن و سالی باشد.

این افراد همه کاره زندان هستند. به زندانی اجازه ورود مواد مخدر میدهند و هم برای زندانیان به همین خاطر پاپوش درست می کنند.

به کانال نه به زندان نه به اعدام در تلگرام بپیوندید
https://t.me/NoToPrisonNoToExecution

۱۳۹۹ بهمن ۱۴, سه‌شنبه

سنگ اندازی مستمر و ممانعت از درمان زندانی سیاسی اکبر باقری




 اعزام زندانی سیاسی اکبر باقری به بیمارستان برای چندمین بار در نتیجه سنگ اندازی عوامل و کارگزاران زندان تهران بزرگ، بی نتیجه ماند و این زندانی سیاسی بدون ویزیت پزشک به زندان بازگردانده شد. با توجه به اینکه از طرف دادیار زندان تنها اجازه یکبار اعزام وی به بیمارستان داده شده، اعزام مجدد این زندانی سیاسی به بیمارستان با موانع دیگری روبروست.

یک منبع مطلع به کانون حقوق بشری نه به زندان – نه به اعدام گفت: «روز دوشنبه ۱۳ بهمن ماه ۹۹، قرار بود زندانی سیاسی اکبر باقری به بیمارستان خارج از زندان جهت عمل جراحی دستگاه گوارشی منتقل شود. اما به دلیل اعزام دیرهنگام وی موفق به دیدن پزشک و به جریان افتادن پروسه معالجه نشد. تیم اعزام که اکبر باقری و ۴ زندانی دیگر را به بیمارستان منتقل می کرد، ساعت ۹ صبح از زندان خارج شد و هنگام ظهر که به بیمارستان رسید، زمان قرار از بین رفته و ۵ زندانی بیمار بدون نتیجه از بیمارستان به زندان بازگردانده شدند».

پس از اعتراض اکبر باقری به این امر، به وی گفته شد که اعزام زودتر از ساعت ۹ انجام نمی گیرد.

به این ترتیب این اعزام که پس از دو سال تاخیر، کارشکنی و آزار و اذیت انجام گرفته بود، به نتیجه نرسید. این درحالی است که خانواده اکبر باقری هزینه عمل جراحی را به سختی تهیه کرده و وی هزینه بیمارستان و عمل جراحی را شخصا می پردازد. چرا که زندان به بیمارستانها مقروض است و بیمارستانها زندانیان را نمی پذیرند. از سوی دیگر شرایط جسمی او وخیم است و بطور مستمر با درد، کم خونی و ضعف مستمر مواجه است.

به گفته یک منبع مطلع، یکی از آزار و شکنجه زندانیان بیمار از جمله اکبر باقری این بود که به آنان دستبند و پابند زده شد. او و زندانیان دیگر در محوطه بیمارستان با پابند به صندلی بسته شده و تحقیر می شدند.

سایت جوانه ها بارها و بارها نسبت به وضعیت وخیم جسمی این زندانی هشدار داده از جمله روز دوشنبه ۷ بهمن ماه ۹۹ نیز در خبری نوشته بود: «رئیس کل زندان تهران بزرگ بنام اصغر فتحی، از اعزام زندانی سیاسی اکبر باقری به بیمارستان ممانعت بعمل آورد. پیش از این نیز اعزام وی به بیمارستان برای عمل جراحی و درمان بیماری هایش، بارها با کارشکنی مسئولان زندان روبرو شده است. اینک جان و سلامت این زندانی در خطر است».

همچنین در تاریخ ۴ مهر ۹۹ در خبر دیگری آمده بود: « زندانی سیاسی اکبر باقری در شرایط بسیار نامناسب جسمی در زندان به سر می برد. این در حالیست که به دستور پزشک زندان، او باید در بیمارستان بیرون از زندان مورد معالجه و عمل جراحی قرار بگیرد».

به این ترتیب واضح است که جان و سلامت و حقوق زندانی نه تنها برای سیستم قضایی سرکوبگر ولایت فقیه هیچ اهمیتی ندارد بلکه انتقال به بیمارستان برای معالجه هم به ابزاری برای شکنجه و اذیت و آزار زندانی تبدیل شده است.

 

درباره زندانی سیاسی اکبر باقری:

زندانی سیاسی اکبر باقری از بازداشت شدگان تجمعات مقابل مجلس است. اکبر باقری روز ۲اسفند۱۳۹۶ در تجمع اعتراض غارت‌شدگان در مقابل مجلس دستگیر شد. مأموران امنیتی حین بازداشت موبایل وی را ضبط و از آن بعنوان مدرک جرم استفاده کردند.

اکبر باقری پس از بازداشت به بند۲۰۹ زندان اوین منتقل و مدت ۴۸روز در سلولهای انفرادی۲۰۹ تحت شکنجه و بازجویی قرار گرفت. وی در فروردین۱۳۹۷ به بند۴ زندان اوین منتقل گردید .

پس از حدود ۴ماه در شعبه۱۶ قاضی صلواتی وی را به اتهام «اجتماع و تبانی» به ۷سال و نیم و به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یکسال و نیم و در مجموع به ۹سال زندان محکوم کرد. دادگاه تجدید نظر این حکم را عینأ تأیید نمود. در دادگاه تجدید نظر برای آزادی موقت این زندانی سیاسی ۲۵۰میلیون تومان وثیقه تعیین شد. اما پس از حدود ۳هفته که خانواده این زندانی وثیقه را تهیه کردند، قاضی صلواتی از آزادی وی ممانعت بعمل آورد. اکبر باقری یک دختر ۶ساله و مادر پیر دارد که سرپرستی آنان به عهده وی بوده است. خانواده وی در کرمانشاه سکونت دارند و به دلیل دوری راه و بیماری، قادر به ملاقات وی نیستند.

اکبر باقری قبلا هم در اردیبهشت۱۳۹۶ با هجوم مأموران امنیتی در منزلش دستگیر شد. مأموران امنیتی وسایل شخصی و مدارک وی را با خود برده بودند. وی پس از ۲۰روز با تلاش خانواده‌اش آزاد شده بود.

این زندانی سیاسی روز ۲۵ ردیبهشت۱۳۹۸ بدون اطلاع قبلی و به طور ناگهانی از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شد. وی که مبتلا به بیماری خونریزی روده است، در اعتراض به این جابجایی دست به اعتصاب غذای خشک زد. وی هم‌اکنون در زندان تهران بزرگ به سر می‌برد و شرایط جسمی او بسیار وخیم است.

به کانال نه به زندان نه به اعدام در تلگرام بپیوندید
https://t.me/NoToPrisonNoToExecution

۱۳۹۹ دی ۲۴, چهارشنبه

  تهدید افشین شهسواری به افزایش ۶ ماه حبس پس از ضرب و شتم


تهدید افشین شهسواری به افزایش ۶ماه حبس، بجای پیگیری شکایت و رسیدگی درمانی به وی توسط مسئولان زندان انجام شد.



به گزارش کانون حقوق بشری نه به زندان – نه به اعدام، در پی ضرب و شتم زندانی سیاسی افشین شهسواری و یک زندانی دیگر توسط حدود ۲۰ تن از مأموران و افسران زندان اوین و شکستن بینی وی، بجای پیگیری شکایت و رسیدگیهای درمانی و پزشکی، توسط مسئولان زندان تهدید به افزایش حکم شد.


روز جمعه ۵ دی ماه ۹۹، زندانی سیاسی افشین شهسواری پس از بازگشت از مرخصی در قرنطینه زندان اوین توسط حدود ۲۰ تن از مأموران زندان بشدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت به طوری که بینی و سر او شکست و از ناحیه کتف دچار ضرب دیدگی شد.


به گزارش یک منبع مطلع، این زندانی طی هفته گذشته به پزشکی قانونی منتقل و شکستگی بینی و بقیه آثار ضرب و شتم از جمله شکستن سر و آثار کوفتگی بدنش، توسط پزشکی قانونی مورد تائید قرار گرفت.


بنا به گفته پزشک، شکستگی بینی وی هم اکنون قابل ترمیم نیست و باید عمل جراحی شود. چرا که پس از ۱۵ روز برای هرگونه رسیدگی دیگر دیر شده است.


این زندانی سیاسی اقدام به تنظیم یک شکایتنامه بر علیه پرسنل ضرب و شتم کننده و ارسال آن به شعبه دادسرا کرد. اما پس از مراجعه وکیل وی آقای مصطفی نیلی به دادسرا مشخص شد که شکایتنامه اصلا به دادسرا ارسال نشده است.


به گزارش همین منبع، روز دوشنبه ۲۲ بهمن افشین شهسواری جهت پیگیری همین موضوع به دفتر رئیس زندان، بنام میثم باقری مراجعه کرد. اما میثم باقری عدم ارسال شکایتنامه را انکار کرد و گفت که وکیل دروغ می گوید.


میثم باقری همچنین این زندانی سیاسی را تهدید به افزایش شش ماه حبس کرده و گفت: «موضوع این درگیری توسط روسای زندان، امین وزیری معاون دادستان و دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی و محمد برائه قاضی شعبه یک اجرای احکام تهران شورایی شده و در چشم انداز ۶ ماه حبس دیگر برای تو وجود دارد».


اسامی چند تن از ضرب و شتم کنندگان از این قرار است:


رجبی،


جلال مبینی،


مهدی محمولی،


امراللهی،


به گزارش منبع دیگری زندانیان سیاسی با یوسفی مدیر داخلی زندان یوسفی در این خصوص گفتگو کرده و خواهان عذرخواهی ضاربین و اجرای اصل تفکیک جرائم شدند. اما او حاضر به عذرخواهی نشد. او همچنین با بی اعتنایی گفت که قادر به اجرای اصل تفکیک جرائم نیست.


لازم به ذکر است که طی هفته اخیر تعداد ۶۸ تن از زندانیان سیاسی زندانهای اوین، تهران بزرگ و رجایی شهر با صدور بیانیه ای خواهان توقف ضرب و شتم زندانیان شده و ضمن محکوم کردن ضرب و شتم و جرح زندانیان خواهان پایان دادن به این برخورد ستمگرانه و سرکوبگرانه شدند و اعلام کردند که با جدّیت خواسته به حق خود را پیگیری می کنند.


زندانی سیاسی افشین شهسواری اهل قزوین و متولد ۱۳۷۱ است. این زندانی سیاسی در ۸ اسفند ۹۷ به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین بازداشت شد. او مدتی در بند ۲ الف زندان اوین تحت بازجویی و شکنجه قرار گرفت.


سرانجام در مردادماه سال ۹۸ به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور، فعالیت تبلیغی علیه نظام و ارتباط با مجاهدین خلق» به سه سال و نیم زندان محکوم شد.  برای ورود به کانال تلگرام ما کلیک کنید


به کانال نه به زندان نه به اعدام در تلگرام بپیوندید

https://t.me/NoToPrisonNoToExecution

۱۳۹۹ دی ۱۵, دوشنبه

اجرای ۱۸ حکم اعدام ظرف ۱۴ روز در ایران


 

براساس اخبار دریافتی کانون حقوق بشری نه به زندان – نه به اعدام، از زندانها و منابع مطلع و اخبار منتشر شده در رسانه های حکومتی که به ثبت رسیده است، طی ۱۴ روز اول دی ماه ۹۹ در زندانهای شهرهای مختلف ایران، ۱۸زندانی به دار آویخته شده و اعدام شده اند.

۹ زندانی در هفته اول دی ماه و ۹ زندانی دیگر در هفته دوم اعدام شده اند.

اعدامها در زندانهای زاهدان، قم، سنندج، لاکان رشت، وکیل آباد مشهد، سپیدار و رجایی شهر انجام شده است.

در میان زندانیان اعدام شده، یک زن زندانی به نام زینب خدامرادی به چشم می خورد که در زندان سنندج اعدام شد. همچنین یک کودک مجرم به نام محمدحسن رضایی نیز برغم همه هشدارهای ارگانهای حقوق بشری مانند عفو، در زندان لاکان رشت به دار کشیده شد.

گفتنی است که از ابتدای سال جاری تاکنون در ایران که بالاترین نرخ اعدام به نسبت جمعیت را دارد، تعداد ۲۱۲ زندانی اعدام شده اند.

اجرای ۱۸ حکم اعدام ظرف ۱۴ روز در ایران۲۱۲ اعدام از ابتدای سال ۱۳۹۹

در میان زندانیان اعدام شده ۷ زندانی سیاسی و عقیدتی سیاسی به چشم میخورند از جمله: حمید میربلوچ زهی  حمید راست بالا، کجیر سعادت جهانی، محمدعلی آرایش، الیاس قلندرزهی، امید محمود زهی، حسن دهواری.

اجرای ۱۸ حکم اعدام ظرف ۱۴ روز در ایرانزندانیان سیاسی و عقیدتی سیاسی

بسیاری از این اعدامها بصورت شتابزده و غیر قانونی بوده است؛ از جمله اعدام حمید راست بالا، کجیر سعادت و محمدعلی آرایش بدون اطلاع به خانواده زندانیان و دادن آخرین ملاقات و حتی بدون اطلاع وکیل صورت گرفته است.

در مورد دیگر اعدام احکام اعدام حسن دهواری و الیاس قلندرزهی در حالی اجرا شد که روز گذشته محمدرضا فقیهی، وکیل مدافع این دو زندانی با اشاره به وجود اشکالات قضایی در روند دادرسی و حکم صادر شده، از ثبت درخواست اعاده دادرسی در دبیرخانه دیوان عالی کشور برای این دو زندانی خبر داد و خواهان توقف اجرای عجولانه حکم اعدام آنان شده بود. ساعاتی پس از اعدام آنها وکیل آنها از پذیرش درخواست اعاده دادرسی و تعیین شعبه برای این زندانیان اعدام شده، خبر داد.

همچنین اعدام محمدحسن رضایی که در زمان دستگیری ۱۶ساله بوده، در حالی اجرا شد که بسیاری ارگانهای بین المللی خواستار توقف این حکم بودند و آنرا نقض حقوق بشر می دانستند.

یادآوری می کنیم که روز چهارشنبه ۲۸آبان ۹۹ شصت و هفتمین قطعنامه محکومیت نقض حقوق بشر ایران در کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد با ۷۹ رای موافق ۳۲ رای مخالف و ۶۴ رای ممتنع به تصویب رسید.

در این قطعنامه به نقض اولیه حقوق بشر و آزادیهای اساسی در ایران، همچنین آمار بالای اعدامها بخصوص اعدام نوجوانان اشاره شد.

در این قطعنامه همچنین شکنجه و رفتار ضدانسانی در زندانها محکوم شده و خواستار آزادی بازداشت شدگان اعتراضات سراسری در دیماه ۹۶ و آبان ماه ۹۸ شده است.

قطعنامه از حکومت ایران میخواهد تا به استفاده از زور، بازداشتهای خودسرانه، شکنجه و سایر بدرفتاریهای ضدانسانی و تحقیر آمیز و یا مجازات معترضانی که در اعتراضات مسالمت آمیز بازداشت شده اند پایان دهد.

قطعنامه کمیته سوم مجمع عمومی از رژیم ایران خواست که به مجازات اعدام پایان دهد و کسانی را که تنها بخاطر شرکت در اعتراضات بازداشت شده اند آزاد کند. برای ورود به کانال تلگرام ما کلیک کنید

به کانال نه به زندان نه به اعدام در تلگرام بپیوندید

https://t.me/NoToPrisonNoToExecution

۱۳۹۹ دی ۱۳, شنبه

اعدام سه زندانی عقیدتی – سیاسی حمید راست بالا، کجیر سعادت و محمدعلی آرایش در زندان مشهد


 

سرانجام پس از ۳ روز پیگیری ها و دوندگی های نفس گیر خانواده های زندانیان عقیدتی – سیاسی اهل سنت در زندان وکیل آباد مشهد، عوامل و مأموران زندان، خبر اعدام سه زندانی را به خانواده هایشان دادند.

به گزارش کانون حقوق بشری نه به زندان – نه به اعدام، سحرگاه روز پنجشنبه ۱۱ دیماه ۹۹، سه زندانی عقیدتی سیاسی به نام های حمید راست بالا، کجیر سعادت جهانی و محمدعلی آرایش در زندان وکیل آباد مشهد اعدام شدند.

به گفته یک منبع مطلع، این سه زندانی شب قبل از اعدام حوالی ساعت ۹ و نیم شب توسط حفاظت زندان برای کاری فراخوانده شدند. مأموران برای اینکه سایر زندانیان دست به شورش نزنند، به این سه زندانی گفته بودند با شما کار داریم و میخواهیم با شما صحبت کنیم. آنها برای عادی جلوه دادن شرایط، ۳ زندانی دیگر را نیز با خود برده بودند اما در میانه راه، به سه زندانی دیگر گفته بودند «شما الان برگردید بعدا صدایتان می‌کنیم».

سپس حمید راست بالا و کجیر سعادت جهانی و محمد علی آرایش را به سوییتهای انفرادی قبل از اعدام منتقل کردند.

زندانیان و هم بندی های این سه اعدامی گفته اند: « صبح روز بعد هر چه منتظر شدیم حمید برای هواخوری نیامد. پرسیدیم حمید کجاست؟ گفتند امروز صبح اعدامش کردند».

حمید راست بالا پیش از اعدام به هم بندی های خودش سلام رسانده و خطاب به آنان گفته است:

«ناراحت نباشید این راه حق است».

این اعدام شتابزده در شرایطی صورت گرفت که حتی آخرین ملاقات به خانواده های زندانیان داده نشده و آنها مدت سه روز در سرگردانی و بی خبری بدنبال وضعیت عزیزانشان بودند، همچنین وکیل زندانیان نیز از این اعدام کاملا بی اطلاع بوده است.

این زندانیان اخیرا درخواست اعاده دادرسی کرده بودند.

درباره این زندانیان:

حمید راست‌ بالا فرزند جلال، اهل گلستان، ۳۶ ساله، متاهل و دارای دو فرزند است. محکوم به اعدام بابت بغی از طریق«عضویت در گروه سلفی حزب ‌الفرقان و عضویت در جبهه همبستگی ملی اهل‌ سنت ایران»

زندانی عقیدتی سیاسی حمید راست بالا
زندانی عقیدتی – سیاسی حمید راست بالا

کجیر سعادت جهانی فرزند علی اهل استان گلستان است. محکوم به اعدام بابت بغی از طریق «عضویت در گروه سلفی حزب ‌الفرقان و عضویت در جبهه همبستگی ملی اهل‌ سنت ایران»

محمدعلی آرایش فرزند بعیدالله اهل استان گلستان است. محکوم به اعدام بابت بغی از طریق «عضویت در گروه سلفی حزب ‌الفرقان و عضویت در جبهه همبستگی ملی اهل‌ سنت ایران»

اعدام سه زندانی عقیدتی - سیاسی حمید راست بالا، کجیر سعادت و محمدعلی آرایش در زندان مشهد
محمدعلی آرایش

این زندانیان در سال ۱۳۹۴ توسط ماموران اداره اطلاعات بازداشت و به مدت ۱۰ الی ۱۲ ماه در سلول انفرادی در اداره اطلاعات مشهد نگهداری شده اند. آنها از حدود ۴ سال پیش در زندان وکیل آباد مشهد در بازداشت بسر می برند.

این سه زندانی عقیدتی – سیاسی از بابت اتهاماتی هموچون «بغی از طریق عضویت در گروه سلفی حزب الفرقان و عضویت در جبهه همبستگی ملی اهل سنت ایران» به اعدام محکوم شد. اتهام عضویت در گروه فرقان در حالی است که این گروه از سال ۷۱ تا ۷۶ در ایران فعالیت داشته در حالیکه حمید و هم پرونده ای هایش در این سال ۱۰ الی ۱۲ ساله بوده اند و بنابراین این اتهام نمی تواند پا در واقعیت داشته باشد و آنها بارها و بارها این اتهام را رد کرده اند.

حکم اعدام این زندانیان در سال ۹۸ صادر شده بود اما خانواده‌های آنها تا خرداد سال ۹۹ از این حکم بی اطلاع بودند و پس از آن نیز با وعده «رسیدگی منصفانه به پرونده» سکوت کردند. در مرداد۹۹ پس از گذشت یکسال از صدور حکم و به دلیل اینکه هیچ تغییری در حکم صورت نگرفته و هیچ «انصافی» نیز در کار نیست، خانواده ها تصمیم گرفتند با اطلاع رسانی روند این پرونده غیرمنصفانه را تغییر بدهند.

بازپرس اول پرونده وی «قاضی حسن حیدری» و بازپرس دوم آن «قاضی بازرگانی منش» بوده است. حسن حیدری بازپرس اول این پرونده شخصا اقدام به شکنجه و شلاق زدن این زندانیان و تهدید آنان می‌کرده است.

خانواده حمید راست بالا، تا ۵ماه پس از بازداشت از وضعیت او اطلاعی نداشتند. وی پس از چند ماه شکنجه و حبس در سلول انفرادی، به بند۶-۱ زندان وکیل آباد منتقل شد. این زندانی پس از انتقال به بند عمومی نیز با محدودیت و آزار و اذیت توسط مأموران اجیر شده، در تماس با خانواده خود روبرو بود.

شایان ذکر است کانون حقوق بشری نه به زندان – نه به اعدام بارها نسبت به شرایط و خطر اعدام زندانیان اهل سنت در زندان وکیل آباد مشهد هشدار داده و از جمله نوشته بود:

«زندانیان اهل سنت در زندان وکیل آباد مشهد در شرایط بسیار بد از لحاظ بهداشتی و امنیتی بسر می‌برند و تحت شدیدترین شکنجه های جسمی و روحی وادار به اعترافات اجباری و دروغ شده اند، این زندانیان برپایه همین اعترافات به اعدام محکوم شده و جانشان در خطر است.
این زندانیان همچنین در معرض شکنجه های شدید قرار گرفتند تا زیر شکنجه مجبور به اعتراف شوند. اعتراف به کارهایی که مطلقا انجام نداده اند. در سلول های انفرادی اطلاعات، وحشیانه ترین شکنجه‌ها بر روی این متهمان به اجرا در آمده است.
از جمله شکنجه هایی که در سلولهای انفرادی بر روی زندانیان در زندان وکیل آباد مشهد اعمال می‌شود، ضرب و شتم، زدن شوکر برقی به نقاط حساس بدن زندانی و کابل به کف پاهای زندانی است. همچنین با زدن اسپری فلفل به آلت تناسلی و مقعد، زندانیان را شکنجه کرده‌اند
.
بازجویان اطلاعات برخی از زندانیان را تهدید می‌کنند در صورتی که مطابق خواست آنان، اعتراف نکنند، خانواده زندانی را ترور کرده و یا مورد تجاوز قرار می‌دهند. این زندانیان اغلب اوقات مجبور بودند برای حفاظت از خانواده‌های خویش، به اعترافات دروغین که خواسته عوامل اطلاعات و بازجویان بوده تن بدهند. از جمله این که به دروغ خود را عضو گروهی جا زده و یا به دروغ مسئولیت انجام کار خلافی را بپذیرند. در طی بازجویی مزدوران با دوربینی که در مقابل زندانی می‌گذاشتند از اعترافات اجباری فیلم می‌گرفتند…»

کانون حقوق بشری نه به زندان – نه به اعدام یک بار دیگر نسبت به سلامتی و خطر امنیت جانی برای این زندانیان هشدار داده و از همه ارگانهای حقوق بشری می‌خواهد برای جلوگیری از اعدام این زندانیان و آزادی بدون قیدوشرط آنها اقدام فوری به عمل بیاورند.

گزارش کاملی از وضعیت این زندانیان را اینجا بخوانید

به کانال نه به زندان نه به اعدام در تلگرام بپیوندید
https://t.me/NoToPrisonNoToExecution