برای آرش صادقی و جوانی پرپرشده اش
حرف و سخنم با توست که این روزها پاکبازی در عرصه عشق را به نهایت رسانده ای و جانت را شمع گونه به قربانگاه یار برده ای…
برادر بیقرارم، رفیق روزهای تلخ و شیرینم، یگانه همراه روزهای بیکسی در مبارزه ام، بیش از این نمیتوانم شاهد ذره ذره آب شدنت باشم و دور از تو نظر در غذا اندازم و شرم نکنم…
آرش کماندارم، بی ادعاترین مدعی عرصه مبارزه شرافتمندانه، نماد مظلومیت یک نسل، تو که از جان و عشق و ابرو … در راه ازادی مردم ستم دیده دریغ نکردی؛ به شرفمان سوگند از امروز تا لحظه ای که در اعتصاب باشی و به خواسته ات نرسی، لب بر هر چیز جز چند جرعه آب می بندم و اگر در این راه اتفاقی برایت بیفتد، من نیز به دادخواهیت تا دم مرگ دم از اعتصاب نخواهم کشید.
اما اینجا روی سخنم با دستگاه امنیتی و قضایی ابلیس پیروز مستی است که سور عزای ما را بر سفره نشسته و تو را به اینجا کشانده : منتظر ایستاده اید تا او نیز چون (همدستانتان) برایتان عجز و ناله کند؟ دریغکه حریفتان را نشناخته اید…! ما از دیار آنانیم که حسرت آخ گفتن را بر دلتان میگذارند…
و اما تو که حاکم بر این دستگاه ظلم و سرکوب هستی: باش تا نفرین دوزخ از تو چه سازد، که مادران سیاه پوش داغدار زیباترین فرزندان آفتاب و باد هنوز از سجاده ها سربرنگرفته اند…
بهنام موسیوند زندانی سیاسی زندان گوهردشت کرج
در کانال تلگرام نه به زندان نه به اعدام خبرهای ما را دنبال کنید






