يك معلم دردمند

يك معلم دردمند: تجمعات سکوت معلمان از دهم اسفند نقطه عطفی در شروع مجدد اعتراضات به اوضاع نابسامان اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی و علی الخصوص تحقیر و تضعیف معلمان بود.حداقل می توانیم بگوییم بعداز اتفاقات 88 که هر صدای غیر موافقی را به نام فتنه گر در نطفه خفه می کردند معلمان پرچمدار آغاز دوباره حق خواهی به شیوه معقول بودند ولی هنوز اول راهیم و شاید بیشتر از این باید تلفات دهیم شنیدن اجرای حکم نا عادلانه آقای باغانی و همکارانی مثل بداقی، باقری، هاشمی که فقط از یک حکومت مستبد و ظالم چنین بر خوردی بر می آید دل هر انسان نوع دوست و آزادی خواهی را به درد می آورد. نظر من اینست که فضای مجازی و پایگاههای اجتماعی فقط باید جهت ایجاد وحدت و تبادل نظر برای اخذ بهترین و موثرترین راه باشد ولی حتما باید خارج از آن اقدام عملی صورت بگیرد. با مطالعه بروشور مربوط به سالگرد شهادت دکتر خانعلی متوجه شدم که معلمین در اعتراضات آن زمان و پس از به شهادت رسیدن ایشان با پافشاری و اتحاد توانستند در کمتر از یک ماه به تمام خواسته های خود برسند. الان سال 2015 به میانه خود رسیده ولی مملکت ما به شیوه عهد دقيانوس اداره می شود البته دزدی های سران و فساد و فحشا و تبعیض و نابرابری و فقر زورگویی انصافا متناسب با پیشرفتها بوده است. پایدار باشید