‏نمایش پست‌ها با برچسب ایران٫حقوق بشر٫جابرعابدینی٫رجایی شهر. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب ایران٫حقوق بشر٫جابرعابدینی٫رجایی شهر. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۵ بهمن ۱۴, پنجشنبه

ایران بازنده بزرگ بحران سوریه

 #حقوق بشر #ایران -ایران بازنده بزرگ بحران سوریه



جابر عابدینی ٫فرزند یکی از کشته شدگان جنگ ۸ ساله ایران و عراق که هم اکنون در زندان رجایی شهر با اتهامات سیاسی زندانی است٫در نامه ای که به دست کانون حقوق بشری نه به زندان نه به اعدام رسیده است٫این زندانی سیاسی به دخالت ایران در سوریه ٫ بازنده بیرون آمدن ایران از بحران سوریه پرداخته و می نویسد:

ایران بازنده بزرگ بحران سوریه

 رژیم حاکم بر ایران بعد از انقلاب سلطنتی در سال 57، سیاست خارجی خود را بر مبنای نه شرقی نه غربی پایه ریزی کرده و مدعی اعمال سیاست مستقل در خصوص روابط فیما بین با کشورهای دیگر بوده است. خمینی خصوصا به خاطر ستیز بیشتر با غرب از آمریکا به عنوان دشمن درجه یک رژیم نام برده و مدعی بود که هیچگونه همکاری و رابطه با آمریکا نخواهد داشت. ولی اولین دروغ رژیم در همان اوایل روی کار آمدن و جنگ 8 ساله ایران و عراق آشکار و آن ماجرای سفر مک فارلین به ایران و خرید سلاح از امریکا و اسرائیل بوده است. 
شعار سران رژیم از 47 سال پیش عدم اعتماد به امریکا به عنوان یک کشور صاحب نفوذ در صحنه بین الملل بوده و سعی کرده با جایگزینی کشورهای دیگر و دادن امتیازات نفتی و مالی فراوان، برای خود در عرصه جهانی شرکایی را انتخاب کند که از جمله این کشورها در زمان تحریم های رژیم به خاطر برنامه هسته ای روسیه و چین بوده است. 

این دو کشور با توجه به تحریم کشورهای غربی در قبال موضوعاتی از قبیل تروریسم، برنامه هسته ای، حقوق بشر و ... تا توانسته اند از ایران امتیازات فراوانی بگیرند. در منطق سران رژیم ایالت متحده به دلیل حمایت از رژیم سلطنتی و همچنین تبلیغات فراوان صدا و سیمای رژیم در خصوص چپاول ثروت های کشور از طرف امریکا، کشوری غیرقابل اعتماد جلوه می کند؛ ولی همین کشور چین در زمان تحریم ها نفت ایران را به بهای اندک خریداری و در قبال پول، کالاهای مصرفی بی کیفیت را روانه بازارهای ایران می کرد یا کشور روسیه که از زمان سلطنت قاجارها ، ایران را صحنه تاخت و تاز خود قرار داده و عهدنامه های ننگین گلستان و ترکمنچای را بر ملت ایران تحمیل و مناطق زیادی از کشور از منطقه قفقاز جنوبی که از ایروان تا باکو را شامل می شود را از پیکره وطن جدا نموده و در جنگ جهانی دوم شمال ایران را تصرف و جنایتهای بیشماری را مرتکب گردیدند. ولی رژیم آخوندی با توجه به منطق پوچ مبارزه با غرب، مجددا با روسیه متحد که امتیازات فراوانی از ایران اخذ کرده و نیروگاه اتمی بوشهر را بعد از ده ها سال ناقص تحویل ایران داده و به هیچ قراردادی نیز متعهد نبوده است و بر مبنای منافع خود در صحنه جهانی بازی می کند. 

در جریان بحران سوریه با توجه به ادعای سران رژیم که اگر سوریه از دست برود باید در خیابانهای تهران جنگ نماید در اوایل با کمکهای مستشاری و در اواخر با دخالتهای نظامی مستقیم وارد جنگ سوریه گردید و پس از مدتی با توجه به پیشروی های نیروهای معارض سوری و سقوط غریب الوقوع رژیم اسد، پای روسیه را نیز به معرکه سوریه باز و جنایتهای بیشماری را در قبال مردم سوریه مرتکب گردیدند. تحلیل سران رژیم این بوده که نیروهای معارض سوری شکست خورده و اسد بر سر قدرت باقی می ماند و سوریه حیات خلوت رژیم مثل عراق می شود و به این دلیل چشم خود را بر بد عهدی های روسیه در مسائل تاریخی که در قبال منافع خود حتی دوستان قدیمی را نیز فراموش می کند در نادرترین اقدام 37 سال اخیر حتی پایگاه هوایی همدان را هم در اختیار روسیه قرار داد. 

جنگ سوریه حدود 5 سال طول کشیده و رژیم آخوندی صدها میلیارد دلار از پول مملکت که باید صرف عمران و آبادی، اشتغال، مبارزه با اعتیاد و فقر، مبارزه با کارتن خوابی و گورخوابی، آموزش کودکان محروم از تحصیل و ... در سوریه هزینه کرده و حدود 15 هزار نفر از جوانان کشور و اتباع افغانستان و پاکستان را تحت عنوان مدافع حرم و در واقع برای ارضاء حس قدرت طلبی به کشتن دادند. روسیه پس از کسب امتیاز بین المللی که در بحران شبه جزیره کریمه خدشه دار شده بود با مشارکت در جنگ سوریه و کشور ترکیه از اوایل بحران سوریه با رژیم آخوندی در مسئله بشار اسد اختلاف پیدا کرده بود در یک بازی سیاسی و کنفرانس سه جانبه که رژیم ایران در آن عروسکی بیش نبود تصمیم به ایجاد آتش بس در سوریه و خروج مخالفان از حلب گرفته و در کنفرانس آستانه قزاقستان نیز، روسیه و ترکیه بدون بازی دادن رژیم آخوندی و علیرغم صرف هزینه های مادی و انسانی فراوان و ایجاد ذهنیت و دشمنی مردم منطقه نسبت به ایران، در واقع ایران بازمانده ای بزرگ در بحران سوریه محسوب می گردد.

در بازی بحران سوریه و اعتماد شخصی خامنه ای و سپاه به روسیه علیرغم تمام بدعهدی های تاریخ آن کشور و اینکه در قضیه برجام و نوشیدن جام زهر هسته ای، باند خامنه ای، دولت روحانی را به کرنش در مقابل آمریکا متهم می کردند و خود را مبرا از همه آن مسائل می دیدند و ادعای عدم اعتماد به آمریکا را داشتند حال با چه رویی می توانند به مردم ایران توضیح دهند که روسیه که شما با آن روابط استراتژیک تعریف کرده بودید و شما که در قضیه هسته ای و ماجرای سازمان مجاهدین علیرغم ادعای عدم اعتماد به امریکا با آن کشور آن همه همکاری داشتید حال چه جوابی به مردم ایران دارید؟

 چرا صدها میلیارد دلار از پول بیت المال را علیرغم همه نابه سامانیها و نواقص در ساختار اقتصادی کشور صرف سوریه کردید؟ چرا جوانان ایران را به بهانه دفاع از حرم به کشتن دادید؟ آیا آنهمه جوان که در 8 سال جنگ ایران و عراق به کشتن دادید و پدر من یکی از آنها بوده است برایتان کافی نبوده است؟ چرا به روسیه ای اعتماد کردید که در حافظه تاریخی مردم ایران، سرشار از بدعهدی و تجاوز و قتل مردم ایران هست؟ شما که خود را مسلمان معرفی می کنید آیا شرافت اذعان بر بی کفایتی خود را دارد؟ آیا در این 37 سال، رابطه با غرب به ضرر مردم ایران بوده است یا در رابطه با روسیه و چین؟ 

آقایان سران رژیم لطفا به مردم توضیح دهید که چگونه حماقتهای شما باعث سرافکندگی مردم و گرفتاری بیش از پیش آنها در مسائل روزمره می شود و .... سوال دیگر دیگر.

جابرعابدینی زندانی سیاسی زندان رجایی شهر (گوهردشت)  
چهارشنبه 13 بهمن ماه 1395

در کانال تلگرام نه به زندان نه به اعدام خبرهای ما را دنبال کنید


۱۳۹۵ دی ۱۴, سه‌شنبه

جنازه رهبر از جابر عابدینی

#حقوق بشر #ایران - جنازه رهبر در گور 6 میلیارد دلاری     
  مردم بینوا ی در حسرت یک قبر ساده جهت سرپناه



به گزارش کانون حقوق بشری نه به زندان نه به اعدام٫زندانی امنیتی جابر عابدینی پس از دیدن تصاویر گورخوابها چنین می نویسد:

جنازه رهبر در گور 6 میلیارد دلاری       مردم بینوا ی در حسرت یک قبر ساده جهت سرپناه

پس از سرنگونی رژیم پادشاهی، سیستمی بر سرکار آمد که خود را حکومت مستضعفان و پابرهنه ها نامیده و رهبر آن شعار میداد که شاه، آن کشور را ویران و قبرستانها را آباد نموده است. وعده داده بود که آب و برق رایگان و پول نفت را بر سر سفره های مردم می آورد. حال بعد از 37 سال هیچ جایی در کره زمین یافت نمیشود که این آخوندها در آنجا پا میگذارند به قبرستان تبدیل ننمایند که از جمله این کشورها؛ عراق، سوریه و یمن را میتوان نام برد. 

چند روز پیش که تلویزیون رژیم را مشاهده میکردم با دیدن تصاویر گورخوابها که در گورستان نصیرآباد شهریار در قبرهای خالی روزگار میگذراندند بر خود لرزیدم و با خود گفتم خدایا نکند مردم ما را فراموش کردی یا مردم ما چه گناهی مرتکب شده اند که حال به این بدبختی گرفتار شده اند که از آسمان و زمین بلا و مصیبت بر آنها نازل میشود. این دیگر چه دردی است که چیزی که مردگان دارند و حداقل در قبرها آسوده خوابیده اند مردم ما به خاطر بی شرافتی و بی لیاقتی حاکمانش از آن محروم هستند.

 حاکمانی که شعار آنها حمایت از اقشار مستضعف و ترجیح کوخ نشینان بر کاخ نشینان بوده و کمیته امداد و ... نهاد دیگر را برای تکریم و نگه داشتن ارزش همین مردم درست کردند. و بعد از 37 سال فاصله طبقاتی به جایی رسیده، که آقازاده ها در کاخ های صدها هزارمیلیاردی زندگی میکند و برای اکثریت مردم، زندگی در قبرها هم زیادی هست. پسر رفسنجانی با میلیاردها تومان اختلاس و دزدی به مرخصی های طولانی مدت میرود و آفتابه دزدها در زندان انگشتشان ، قطع میشود.  فرماندار دست نشانده رژیم همین قبرهای خالی را از آنها دریغ و با بیرون کردن آنها از قبرستانها در این سرمای کشنده، آنها را آواره کوچه و خیابان نموده اند.

 رئیس جمهور رژیم که چند روز پیش در یک شو تبلیغاتی از منشور حقوق شهروندی رونمایی و از کرامت و عزت نفس انسانها حرف میزد با کمال پررویی میگوید که در کشورهای اروپایی هم کارتن خواب پیدا می شود. ولی این آقا انگار مردم را احمق فرض کرده که هر چه به دهانش می آید می گوید. اگر راست میگویند چرا حتی برای نمونه یک دیوانه از آن کشورها به ایران پناهنده نمیشود؟ ولی هر چه نخبه در ایران است به کشور آنها پناهنده شده و چرا فرزندان خودتان را راهی آن کشورها میکنید؟! 

با خود فکر کردم آری وضعیت کشور من باید از این هم بدتر باشد و تازه این مشتی از خروار است. حکومتی که برای بقای خود جنگ 8 ساله را بر مردم تحمیل کرد، 33هزار نفر از بهترین و پاکترین جوانان و مجاهدین را در عرض یک ماه به چوبه دار سپرد، در سال 88 به خاطر یک خواسته مشروع مردم، آنها را به گلوله بستند و فجایع کهریزک را به وجود آوردند، با حماقت خودشان صدها میلیارد دلار خرج صنعت هسته ای کردند، با بی شرافتی خود این همه فسادهای نجومی از قبیل سه هزار میلیاردی و شهرداری را باعث و ثروتهای کشور را به تاراج بروند، فساد، فحشا، رانت خواری، فروختن اعضای بدن برای امرار معاش، فروختن نوزادان جلوی بیمارستانها، اعتیاد، بیکاری، تن فروشی زنان و دختران به خاطر لقمه ای نان و ... را به خاطر بی ناموسی خود بر سر مردم ایران آوردند. حکومتی که بر پایه دروغ،فساد و شیادی پایه گذاری شده و به طور سیستماتیک ترقی خواهانه دشمن هیستریک دارد، سران آن ضحاک وار بقایای خود را در نابودی قهرمانان پاک وطن میبینند. 

پس عجیب نیست که زنده ها دست در جیب مردگان ببرند و عجیب نیست مردم ما قبل از مرگ در گورها، زنده به گور شده و داشتن یک قبر برای زنده ها یک آرزو باشد. کاش یکی برایم توضیح میداد که نور شرافت و بی شرافتی کجاست؟ کاش یکی یک دلیل می آورد که حاکمان ما بدتر از حیوان نیستند که با دیدن این صحنه ها شرم نمیکنند و تازه خود را نماینده خدا مینامند. 

وای بر من که خودم هم از تماشاگران ذبح شرافت انسانها هستم. هموطنان عزیز تراژدی گورخوابها یکی از مصیبتهای بیشماری است که رژیم بر سر مردم ایران آورد. من از مردم ایران میخواهم به مسئولیت ایرانی و انسانی خود عمل کرده و به یاری گورخوابها و کارتن خوابها بشتابند که این همدردی ریشه در تاریخ و فرهنگ ایران دارد و بی تفاوتی بر هیچ ایرانی برازنده نیست بلکه خیانت به ارزشهای زیبای اجدادمان بوده و روح آنها را به درد می آورد نسل بعدی را نسبت به ما متنفر میکند مردم عزیز به امید حکومت جهل و جنایت نباشید که روحانی، خامنه ای، رفسنجانی همه سر و ته یک کرباسند و اساس و پایه دیدگاه آنها، تلاش برای حفظ جرثومه فساد می باشد. تنها به خودتان تکیه کنید که امید بستن به هر کدام از جناحهای رژیم سرابی بیش نیست. پیروز باشید و نگذارید حس و شرافت انسانی را در شما بخشکانند و از شما آدمهای بی مسئولیت بسازند.

جابرعابدینی زندانی سیاسی زندان گوهردشت(رجایی شهر)

در کانال تلگرام نه به زندان نه به اعدام خبرهای ما را دنبال کنید


۱۳۹۵ آبان ۳۰, یکشنبه

درد دل جابر عابدینی با فرزندانش از پشت دیوارهای بلند زندان رجایی شهر

#حقوق بشر#ایران -درد دل جابر عابدینی با فرزندانش از پشت دیوارهای بلند زندان رجایی شهر


زندانی امنیتی زندان رجایی شهر در درد دلی با فرزندانش مهدی و مائده از آنچه گذشته و از روند زندگی خود و پدرش که در خدمت به سیستم حکومتی با صداقت کوشیده و خود توسط سیستم قربانی و زندانی شده اند می نویسد.آقای جابر عابدینی در قسمتی از این دلنوشته چنین می نویسد:

می خواهم در ذهن داشته باشید که خیلی از پدران و برادران و فرزندانی مثل شما به خاطر ایستادگی در مقابل خواسته های نامشروع در زندان های رژیم به بند کشیده شده اند. فرزندان من! این روزهایی که بر ما می گذرد در آینده من و شما را مثل فولاد آبدیده خواهد کرد 

متن کامل نامه :

درد دلی با فرزندان عزیزم از پشت دیوارهای بلند زندان رجایی شهر

سلام مهدی و مائده جان. من سن و سالی کمتر از شما داشتم که پدربزرگ شما و پدر من در سال 64 برای دفاع از کشور به جبهه رفت و جان خود را از دست داد. عکس بابا بزرگ را دیده اید. می خواهم کمی درباره او با شما صحبت کنم. 

پدر من یک انسان پاک، زحمتکش، قانع و با خدایی بود که همین الان نیز در کل روستای محل زندگیمان هم از خلوص نیت وی تعریف می نمایند. پدرش با احساس مسئولیت در مورد جنگی که در آن زمان بنا به تبلیغات رایج آن زمان که صدام را متجاوز به خاک ایران معرفی می کرد، پنج فرزند خود را تنها گذاشت و جان در این راه فدا کرد. من آن موقع هفت سالم بود. یادم می آید از کسی که مسئول بسیج در روستا بود هر روز می پرسیدم که پدرم کِی می آید که وی نیز هر بار یک جواب دلخوش کننده به من می داد. ولی بعد از مدتی جنازه اش را آوردند.

من نیز با ایمان به راه پدربزرگ شما، خدمت در ارتش را انتخاب کردم و اگر شما ندانید مادرتان شاهد است که یک ریال پول حرام مثل خیلی از کسان دیگر بر سفره خانواده ام نیاورده ام. به همین دلیل مطمئنم که شما در آینده در هر شغل و جایگاهی اعم از معلم، دکتر، کفاش و ... باشید می توانید گرهی از کار مردم را باز کنید و فردی مفید برای جامعه باشید ولی نمی دانستم که روزی همین رژیم که این همه برایشان کار کرده ام به خاطر مخالفت با سیاست های کثیف آنها و گفتن حقیقت، مدت 8 ماه شکنجه نمایند و به چهار و نیم سال حبس محکوم نمایند. و مرا از شما فرزندان عزیزم جدا گردانند. 

می دانید فرزندان من 8 ماه مانده و شکنجه در سلول انفرادی یعنی چه؟ تصور کنید اتاقی به ابعاد 2*1 متر که 24 ساعته روشن بوده و تشخیص شب و روز از هم بسیار سخت می گردید. و در آن شرایط دشوار بازجویانی که کوچکترین بویی از انسانیت نبرده بودند آدم را تحت شدیدترین شکنجه های روحی و جسمی قرار می دادند؛ جوری که انسان هزاران بار فکر خودکشی را می کرد تا لااقل از آن وضعیت خلاص شود و شب هایی که به خاطر شما بسیار گریه کرده ام و مسائل دیگری از بازداشتگاه که بعدا به شما خواهم گفت.

عزیزان من! شما الان در شرایط سنی هستید که می توانید کمی مسائل را درک کنید.
می دانید من برای رژیمی از سر غفلت کار می کردم که فساد از راس تا پایین ترین رده آن را فرا گرفته است. برای سیستمی کار میکردم که مسئولین آن دم از محبت، عدالت، انصاف، عشق و انسان دوستی می زدند ولی در پشت صحنه، کثیف ترین امال را انجام می دهند و هم در حال رقابت برای کسب ثروت می باشند. عزیزان من! ما در کشوری زندگی می کنیم که داعیه حاکمیت قوانین اسلام را در کلیه شئونات زندگی می نماید ولی اسلامی که آقایان بر ذهن و جان ما تزریق نموده اند با اسلامی که از پدرم آموختم و بعد خودم در زندگی و سخنان حضرت علی (ع) و امام حسین (ع) و ... لمس کردم زمین تا آسمان فرق دارد. اسلام و پیامبران نازل شد تا انسان ها را به رشد در مسیر تکامل و گسستن زنجیرهای جهل از پای انسان ها دعوت نمایند ولی مسئولین این سیستم، دروغ ، فساد، تهمت زدن، از بین بردن آبروی انسان ها و ثروت اندوزی را بر جامعه حاکم نموده اند. 

نور چشمان من می دانم که در این مدت خیلی سختی کشيده اید و نبودن من چه لطماتی بر شما وارد کرده است. می دانید که وقتی پدری فرزندان خود را از پشت شیشه های سالن ملاقات زندان مشاهده می کند و با توجیهات غلط مسئولین زندان مبنی بر عدم ملاقات حضوری علیرغم گرفتن مجوز از دادسرا، را نمی دهند در برگشت به سلول خود چقدر بر آوراگی شما گریه کردم که مسائل مربوط به آنچه در زندان بر من گذشت را بعدا به شما خواهم گفت ولی من این مدت را به خاطر شما تحمل خواهم کرد.

 می دانم که شما نیز با غلبه بر سختی های روزگار به من روحیه می دهید.
ولی بدانید که آینده بسیار درخشانی در انتظار ما خواهد بود. آینده ای که با کنار زدن ابرهای یاس و ناامیدی حاکم بر این کشور، خورشید حقیقت طلبی و مبارزه با ظالم تابیدن خواهد گرفت. به گواهی تاریخ ظلم هیچوقت پایدار نیست. از شما می خواهم که با این ذهن کودکانه و معصوم خود این ایام را به خاطر بسپارید که در کدام سیستم یک نفر برای سرپا ایستادن رژیم جان خود را از دست می دهند و سیستم به عوض قدردانی فرزندش را 8 ماه شکنجه می نماید. می خواهم در ذهن داشته باشید که خیلی از پدران و برادران و فرزندانی مثل شما به خاطر ایستادگی در مقابل خواسته های نامشروع در زندان های رژیم به بند کشیده شده اند. فرزندان من! این روزهایی که بر ما می گذرد در آینده من و شما را مثل فولاد آبدیده خواهد کرد و باعث خواهد شد که به یاری هم و با کمک برادران دیگر بتوانیم گرهی از کار مردم نماییم. می دانم که گفتن این حقایق برایم مشکلاتی درست خواهد کرد ولی روزی باید کسی این حقایق را فاش می کرد چرا من نباشم.

در سلول انفرادی گاهی به خدا شک می کردم که چرا در مقابل این همه ظلم کاری نمی کند و کم کم از درگاهش ناامید می شدم ولی حال فکر می کنم که خدا چقدر ما را دوست داشته و چه عنایتی در حق ما کرده است که با بیرون کشیدن ما از این دستگاه فاسد، ما نیز قدمی در جهت حل مشکلات جامعه برداریم. در آخر، شما را به احترام مادر خود که در این شرایط مثل کوه ایستادگی کرده است می سپارم و از شما می خواهم به قول حضرت عیسی (ع) چون کبوتر ساده و چون مار هوشیار باشید و در دام این کفتاران و روباهان روزگار گرفتار نشوید و با تقویت جنبه های مثبت زندگی، فرد مقیدی برای جامعه باشید.

دوستدار شما، پدرتان
جابر عابدینی
زندان رجایی شهر


در کانال تلگرام نه به زندان نه به اعدام خبرهای ما را دنبال کنید