مادرشان را از پشت پنجره های مشبک سالن ملاقات می بینند

من یک مادر هستم و فرزندانم بیش از پنج سال است که مادرشان را از پشت پنجره های مشبک سالن ملاقات می بینند.

من ده سال آینده را به افتخار به میهن عزیز و با افتخار فرزندانم و تمام فرزندان این سرزمین تحمل خواهم کرد .مریم اکبری منفرد، 40 ساله، مادر سه فرزند و از شهروندان معترض به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ در ایران که در جریان حوادث عاشورای همان سال بازداشت و به ۱۵ سال زندان محکوم شد، در پنجمین سال تحمل حبس در بند نسوان زندان اوین می گوید: بدون داشتن وکیل قانونی محاکمه شده و حتی فرصت نیافتم از خود دفاعی کنم. حتی زمانی که خواستم به حکم اعتراض کنم، مورد توهین و تحقیر قرار گرفتم، حتی اجازه کوچک ترین اعتراض نداشته ام. این زندانی سیاسی در ادامه آن نامه خود، نوشته بود: «از شما مردم آگاه جهان و سازمان جهانی حقوق بشر می پرسم در کدام دادگاه زنی را با سه فرزند به جرم اینکه خواهر و برادرش (مجاهد بودند) به ۱۵ سال زندان و تبعید محکوم می کنند.  وی دوران کوتاه حضور در زندان قرچک را اینگونه توصیف می کند : از این زندان متاسفانه برای شکستن روحیه زندانیان استفاده می شود و ما را در کنار زندانیان بزهکار و عموما زندانیان روانی نگهداری می کنند و حتی بعضا با وعده دادن ملاقات به این زندانیان، آنها را بر علیه زندانیان سیاسی تحریک می کنند. در زندان قرچک جان ما مرتبا در خطر بود. وضعیت بهداشتی و درمانی آنجا نیز بسیار تاسف آور بود و حتی از کمترین امکانات بهداشتی بی بهره بودیم. در آنجا شاهد بودیم که زندانیان عادی گاهی به خاطر شرایط روحی و روانی با هم درگیر شده و حتی بعضی اوقات همدیگر را چنان می زدند که خون تمام بند زنان را می گرفت.