#ایران - کشتار ۶۷ به بانگ بلند (بهزاد مهرانی)اینروزها در تصاویر تجمع اعتراضی میدان ونک که مقابل «لاستیک دنا» برگزار میشود و اعتراض به حقخوریها و ستمهای حکومت جمهوری اسلامی است زنی را میبینیم که پلاکاردی در دست گرفته که بر روی آن نوشته شده است «برادرم را کشتید، با فرزندش چه کردید؟ حسین راحمیپور». این زن از چه ماجرایی سخن میگوید؟
گفته میشود برادر این زن به نام حسین راحمیپور به دلیل مخالفت با جمهوری اسلامی در سال ۱۳۶۱ به همراه همسرش که باردار بود بازداشت میشود. همسرش در زندان فرزندی به دنیا میآورد؛ نوزاد پس از مدت کوتاهی بیمار میشود که او را جهت درمان از مادر زندانیاش جدا میکنند. پس از مدتی اعلام میکنند که کودک بر اثر بیماری درگذشته است. حسین نیز در سال ۱۳۶۳ اعدام میشود که جسد آن را مانند بسیاری از زندانیان اعدامشدهی دههی شصت به خانوادهاش تحویل نمیدهند. به راستی بر خانوادهی راحمیپور چه رفته است؟
این جملات را بسیار شنیدهایم: «میبخشیم اما فراموش نمیکنیم» یا «نه میبخشیم و نه فراموش میکنیم».
سخن از بخشیدن است و نبخشیدن؛ بخشیدن یا نبخشیدن؟ مسألهی این نوشته هیچکدام از اینها نیست. مسأله، موضوع ِ بخشیدن یا نبخشیدن است. چه چیزی را قرار است ببخشیم یا نبخشیم؟
*****
اگر بخشیدن در ماجرای اعدام زندانیان سیاسی دههی شصت و دیگر اعدامشدهها معنایی داشته باشد تنها پس از تاباندن نور بر تاریکخانهی این کشتارها معنا مییابد. باید عاملان و آمران این جنایات هولناک مشخص بشود و کم وکیف این فاجعهی انسانی تعیین بشود. باید مشخص شود که چه کسانی و به چه میزانی در این جنایت عظیم دست داشتهاند و از مسئولان امر آن دوره و اکنون جمهوری اسلامی چه کسانی بودهاند که از ماجرای این قتلهای سیاسی مطلع بودهاند اما سکوت کردهاند.
*****
عاملان و آمرانی که تا کنون در بین افکار عمومی شناخته شدهاند هیچکدام از عمل خود ابراز پشیمانی و طلب عفو نکردهاند و نه تنها طلب بخشش نکردهاند بلکه از آن جنایات دفاع هم میکنند. برخی از افرادی که در این جنایت عظیم دست داشتهاند و در سالهای اخیر به جرگهی اصلاحطلبان پیوستهاند نیز سخنی از نقش خود بر زبان نیاوردهاند. از طرفی نه تنها مردم از گسترهی ستمی که بر این شهروندان اعدامشده رفته است اطلاع چندانی ندارند بکه خانوادهی قربانیان نیز از ابعاد ماجرا چندان باخبر نیستند. از اینرو بخشش و سخنگفتن از بخشش تنها به ژستی تبلیغاتی و فریبنده شبیه است. اساسا تا ماجرا را به شکل کامل و شفاف ندانیم و دادگاهی برای خاطیان تشکیل نشود سخنگفتن از بخشش بیمعنا است. تشکیل دادگاه لزوما به معنای انتقام نیست، برای عدم تکرار این فاجعه در آینده، نیازمند مشخص شدن کامل ابعاد این جنایت هستیم. باید خواهر حسین بداند که بر نوزاد برادرش چه رفت.
#ایران #تهران #اوین #رجایی_شهر #گوهردشت #معلمان #كارگران #پرستاران #دانشجویان #زنان #جوانان #زندانيان #دانشگاه #دانشجو #زندان #حقوق_بشر #اعدام #اعتراض #قيام
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر