#ایران - زندانی سیاسی رسول حردانی قربانی پرونده موسوم به
- ارتفاع پست
رسول حردانی،
زندانی سیاسی زندان رجایی شهر در وضعیتی پانزدهمین سال زندان خود را سپری می کند که
از کوچکترین امکانات و حقوق انسانی محروم مانده است.
رسول حردانی از تاریخ 23 آبان 79 همراه با برادرش خالدحردانی در پرونده ای که
بعدها به ارتفاع پست موسوم شد بازداشت و به 22 سال زندان محکوم شد.
رسول در زمان بازداشت تنها 17 سال داشته و بیشتر دوران محکومیت خود را در زندان
اوین سپری کرده است.
حردانی بعد از گذشت 7 سال از دوران محکومیت با قید وثیقه سنگین به صورت مشروط
از زندان اوین آزاد شد اما این آزادی طولی نکشید و وی پس از انتخابات سال 88 در مراسم چهارشنبه سوری تهران توسط نیروهای امنیتی اطلاعات مجددا
بازداشت و تحت شدیدترین شکنجه ها قرار گرفت.
حردانی از بیماری ام اس رنج می برد و حکم عدم تحمل کیفرتوسط پزشکان برای او صادر
شده است اما مسئولین از آزادی او ممانعت به عمل می آورد و بنا به همین دلیل و عدم رسیدگی به وضعیت جسمانی و نادیده گرفتن بیماری هایش بارها
دست به اعتصاب غذا زده است.
آخرین اعتصاب غذای این زندانی به 12 خرداد سال جاری برمی گردد و علت این اعتصاب
غذا به گفته رسول رسیدگی به وضعیت پرونده و انتقال وی به رجایی شهر و نهایتا آزادی او عنوان شده بود.
سرانجام رسول حردانی پس از گذراندن بیش از 15 سال در زندان که بیشتر آن را در
اوین و 350 گذرانده است در تاریخ 16 تیر 1394 به زندان رجایی شهر منتقل شد اما این انتقال تازه شروع آزار و اذیت و شکنجه های روحی برای حردانی
بود.
رسول پس از انتقال به رجایی شهر بیش از مدت زمان معلوم و تعیین شده در آینن مندرج
سازمان زندان ها در قرنطینه زندان نگهداری شد تا جایی که بیم آن می رفت که بیماری ام اس او عود کند.
بعد از گذشت مدتی وی را به بند 2 این زندان بند موسوم به زندانیان عادی انتقال
دادند و او همچنان با گذشت بیش از 8 سال از دیدن برادرش محروم ماند.
با گذشت مدت زمان اندکی به دلیل تورم و دردهای شدید در ناحیه زانو به پزشک بهداری
مراجعه و با دستور پزشک در تاریخ 16 مهر 94 عمل جراحی بر روی زانوی وی صورت گرفت اما به دلیل عدم شرایط و امکانات مناسب بهبود وی حاصل نشد
و این زندانی با کبودی و دردهای شدید مواجه گشت.
به همین منظور در مراجعه معاون دادستانی به زندان با وجود آنکه مردانی رئیس این
زندان مانع از ملاقات زندانیان سیاسی با وی شده بود رسول موفق شد نامه ای جهت رسیدگی به وضعیتش را به او برساند و سرانجام بعد از گذشت سالها
دوری و عدم اجازه ملاقات با برادرش وی در تاریخ 29 آذر 1394 به بند 4 سالن 12 زندان
رجایی شهر و نزد برادرش منتقل شد.
دلیل انتقال در وهله اول عدم رعایت اصل تفکیک جرائم در مورد این زندانی بود و
موضوع مهم دیگر وضعیت جسمانی او که نیاز مبرم به رسیدگی و پرستاری داشت عنوان شده است.
این زندانی در دوران محکومت خود از کوچکترین امکانات و حقوق انسانی محروم بوده
و در دو رنج نامه ای که طی این 15 سال منتشر کرده است از درد و رنج هایی که به او تحمیل شده است سخن به میان آورده است.
رسول حردانی به واقع در پرونده مذکورهیچ نقشی نداشته و حتی در ان زمان موضوع را
هم نمی دانسته تا جایی که برادرش را غرق در خون میابد و تحت جو و غرور جوانی به طرفداری از برادرش با ماموران مشاجره می کند.زمانی که در
شعبه ۲۰ دادگاه وی را به ۲۲ سال حبس محکوم می کنند دلیل را جویا می شود و قاضی شعیه تنها با نیشخندی
به او می گوید وقتی در زندان دندان هایت
ریخت و موهات سفید شد علتش را می فهمی.
رسول در رنجنامه اش اشاره می کند که هر وکیلی پرونده اش را به عهده می گیرد یا
مدتی بعد بازداشت می شود یا مانند خانم نسرین ستوده و علیزاده طباطبایی که البته مبلغی هم دریافت نکرده بودند کنار می کشند.
بازجویان بارها به او گفته اند اتهام تو فقط این است که برادر خالدحردانی هستی!
یکی از مسائل مهم در مورد او این است که حق دادگاهی عادل و بی طرف از او سلب شد و تمامی زندگی و جوانی اش را با زیرپا گذاشتن قوانین تنها
برای آزار و اذیت و تحت فشار قرار دادن خالد حردانی سلب کردند در واقع رسول قربانی
پرونده موسوم به ارتفاع پست است قربانی
که تنها به دلیل مشاجره لفظی به 22 سال زندان محکوم شده است.
با توجه به بی گناهی او در پرونده موجود و صدورعدم تحمل کیفر برای وی انتظار آزادی
کمترین اتفاق برای رسولی است که بهترین دوران زندگیش را در زندان تحمیلی گذرانده است.
این زندانی از تمامی فعالان و نهادهای حقوق بشری خواهان رسیدگی به وضعیت افرادی
که بدون هیچ دلیل قانونی سالیان سال در زندان متحمل سخت ترین شکنجه ها بوده اند شده است
در کانال تلگرام نه به زندان نه به اعدام خبرهای ما را دنبال کنید
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر