جناب آقای احمد شهید اینجانب پیر مردی ۷۵ ساله که به تازگی و با توجه به کهولت سن و بیماری سرطان از زندانهای جمهوری سلامی آزاد شده ام متاسفانه هر روزشاهد چندین اعدام در نقاط مختلف کشورم ایران هستم. ...نمیدانم با چه زبانی زجر این مصیبت خانمانسوز را برای شما بیان کنم و تنها میتوانم بگویم شاید بهترین توصیف برای آنان که اعدام میشوند این باشد که ایشان از شکنجه های وحشیانه در زندانهای جمهوری اسلامی خلاص میشوند اما وای به حال خانواده هایشان!
چگونه شما در مقام گزارشگر ویژه حقوق بشر میتوانید ساکت باشید در حالی که. کشور من روزانه دهها تن یتیم و بی سرپرست میشوند؟!
جمهوری اسلامی شاد و خرسند از توافقی نیم بند با مدعیان جهانی اکنون وقیحانه میکوشد تا زندانیان عادی را بکشد و این مجزای از فشار بر زندانیان سیاسی است چنانکه تعدادی از ایشان از فرط شکنجه های روز افزون دست به اعتصاب غذای خشک زده و به آغوش مرگ رفته اند. مردم کشورم به نان شب محتاج شده اند و عجبا که حاکمان درمان این احتیاج را در چوبه دار دیدهاند
اینجانب از شما تقاضا میکنم نسبت به اینگونه اقدامات ضدبشری در کشورم ایران واکنش فوری نشان دهید و نگذارید که انسانیت به مسلخ کشیده شود.
در کانال تلگرام نه به زندان نه به اعدام خبرهای ما را دنبال کنید



هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر