#ایران - اعتراض عفو بینالملل به احکام صادره برای آرش صادقی، گلرخ ابراهیمی و کیوان کریمی
سازمان عفو بين الملل در بیانیه اى احکام صادره برای هنرمندان و فعالین، محاکمات به شدت غیر عادلانه بدون تضمین و غرق در اختلالات، را محكوم كرده و اشاره نموده اين تنها چیزی است که بعد از اعمال حق آزادی بیان اتفاق میافتد: این واقعیت زندگی در ایران است
بنا به گزارش رادیو فرهنگ برای اولین بار فیلم مستندی ساخت فیلمساز ایرانی «کیوان کریمی» که به شش سال زندان و ۲۲۳ ضربه شلاق محکوم شده است، در اسپانیا به نمایش گذاشته شد.
در حالی که انتظار فضای باز و کسب آزادیهای مدنی بعد از وقایع اخیر ایران میرفت، مقامات ایران به محکوم و زندان کردن بسیاری از هنرمندان، ژورنالیستها و فعالین ادامه میدهند. محکومیتها اغلب بر پایه «جرایم»ی که خیلی ضعیف تعریف شده، صورت میگیرد. عفو بینالملل معتقد است که از این اعمال برای محدود کردن اعمال صلحآمیز آزادی بیان استفاده میشود.
یکی از آخرین موارد، کیوان کریمی است که به ۶ سال حبس و ۲۲۳ ضربه شلاق بهخاطر «توهین به مقدسات»، «تبلیغ علیه نظام» و اتهامات دیگر، محکوم شده است.
عفو بینالملل متوجه شده که تا آخرین جلسه محاکمه، این فیلمبردار با اتهام «توهین به مقدسات اسلامی» بهخاطر ویدئوی موزیکی که مقامات در دیسک سخت کامپیوتر او پیدا کردند، مواجه نبوده و این اتهام بنابر گزارشات برای او شش سال زندان را به همراه داشته است… قبلا او به «تبلیغ علیه نظام» محکوم شده بود، وضعیتی که قبلا در قضاوت انجام شده ذکر نشده بود. اتهام دوم بهخاطر فیلمی که در سال ۲۰۱۲ ساخته است، با نام «نوشتن روی سحر» که در رابطه با نقاشیهای روی دیوار در تهران میباشد. به جز کلیپی که روی یوتوپ پست شده، این فیلم به شکل عمومی نمایش داده نشده است. بعد از دستگیری، کیوان کریمی در سلول انفرادی در زندان اوین بدون دسترسی به وکیل، نگهداری شد.
عفو بینالملل کمپینی را برای فراخوان به لغو محکومیت او شروع کرده است.
این روند علیه افراد صلحجو مرتبا در ایران تکرار میشود. مورد مربوطه دیگری به یک زوج محکوم دیگر در اوت گذشته برمیگردد: «آرش صادقی»، یک فعال دانشجویی، و همسرش «گلرخ ابراهیمی» که به ترتیب بهخاطر فعالیتهایشان در شبکههای اجتماعی به ۱۵ و ۶ سال محکوم شدهاند. به وکلایی که توسط آرش صادقی انتخاب شدهاند، اجازه دسترسی به خلاصه پرونده و یا پروسه دستوری (احتمالا منظور روند پرونده است) داده نشده و حتی برای یکبار هم (احتمالا منظور این است که اجازه صحبت با وکیل را نداشتهاند) دادگاه تنها اجازه دفاع توسط یک وکیل مشخص را داد که آرش آنرا رد کرد و بنابراین محاکمه بدون کمک قانونی صورت گرفت.
در ایران اغلب در دادگاهها تضمین دسترسی به عدالت را نقض میکنند، بهویژه دادگاههای انقلاب که سختترین مجازاتها را صادر میکنند. آنهایی که به جرایم مربوط به امنیت و یا جنایت سازمانیافته متهم هستند و در معرض مجازاتهایی مانند قطع عضو، حبس ابد و مرگ قرار میگیرند، تنها میتوانند وکیل مدافع خود را در جریان پروسه دستوری انتخاب کنند و آنهم از بین لیستی از وکلا که توسط رئیس (قوه قضاییه).
در ماه ژوئن گذشته یک قانون جنایی جدید در سیستم حقوقی ایران اتخاذ شد. در بین رفرمهایی که معرفی شده، در ظاهر یکی از درخواستهای همیشگی عفو بینالملل گنجانده شده است: حق دسترسی و انتخاب وکیل از زمان دستگیری و در جریان پروسه تحقیقات. گرچه این حق برای تمامی مدعی علیهها وجود دارد، ولی محاکماتی که از طرف دادگاههای انقلاب برگزار میشوند شامل این رفرمها نیستند و بنابراین میثاق بینالمللی در رابطه با حقوق مدنی و سیاسی را نقض میکنند، میثاقی که ایران از سال ۱۹۷۵ عضوی از آن است؛ اینکه همه حق دارند که به محاکمهای عادلانه دسترسی داشته باشند که این شامل حق انتخاب وکیل در تمامی مراحل پروسدور جنایی میشود. این نه تنها نقض قانون بینالمللی است بلکه نقض سیستم خود ایران نیز هست، زیرا که این حق در قانون اساسی ایران آورده شده است.
کیوان کریمی، گلرخ ابراهیمی و آرش صادقی اسامیای هستند که تمامی مردم ایران را که امروزه هنوز حق یک محاکمه عادلانه برایشان تضمین نیست، نمایندگی میکنند و تمامی اینها تنها بهخاطر استفاده از «حق آزادی بیان» است.
در کانال تلگرام نه به زندان نه به اعدام خبرهای ما را دنبال کنید
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر